Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009


είναι το φεγγάρι, εδώ στην βεράντα
είναι το ίδιο που φέγγει το βράχο εκεί
θα ανεβαίνω νοερά μα θα φοβάμαι λίγο..και πάλι θα γυρίζω πίσω
μα κάποια μέρα θα φτάσω στην κορυφή του και θα ακουμπήσω τα άστρα..
Ανάφη....
... σσσσσ...
λες το όνομά της και μετά θες μόνο σιωπή
...ςςςςςς
μόνο σιωπή
σιωπή για να ακούς δυνατά τις εικόνες στο μυαλό σου.
σιωπή για να αισθανθεις ξανά στις παλάμες σου τα βότσαλά της
το νερό της

λίγη σιωπή για να νιώσεις ελεύθερος ξανά...έστω για λίγο εδώ με το φεγγάρι στη βεράντα.. ώρες μακριά

μια μέρα θα ανέβω εκεί
">

5 σχόλια:

  1. άρχισε να ανεβαίνεις. (και) στην σιωπή. να πιάσεις το φεγγάρι.
    καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απολαυσετο.....ολοι την ιδια εικονα εχουμε :))))
    Καλο σου φεγγαροβραδο:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. [b|a|s|n\i/a] ήταν όμορφα χτες, και το φεγγάρι βοήθησε να το πιάσουν όσοι ήθελαν.. είχε κατέβει λίιιιιγο πιο κάτω..

    [Aeriko] είμαι σίγουρη πως είχες παρέα και τα ξωτικά σου...να σε πειράζουν ...

    καλημέρες!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. προσεγγίσημο φαίνεται το μέρος!
    ποιά αστέρια στέριωσαν τόσο χαμηλά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή